District heating

District heating คือ การทำความร้อนแบบรวมศูนย์ จะอธิบายถึงระบบทำความร้อน (น้ำร้อน) ที่ซึ่งมีระยะทางที่ห่างมากระหว่างสถานที่ผลิตความร้อน (โรงไฟฟ้า) กับสถานที่ที่ความร้อนถูกนำมาใช้ (อาคาร)

 

การทำความร้อนแบบรวมศูนย์ (District heating) จะอธิบายถึงระบบทำความร้อน (น้ำร้อน) ที่ซึ่งมีระยะทางที่ห่างมากระหว่างสถานที่ผลิตความร้อน (โรงไฟฟ้า) กับสถานที่ที่ความร้อนถูกนำมาใช้ (อาคาร) การทำความร้อนแบบรวมศูนย์เป็นที่นิยมมากขึ้นไปทั่วโลก และจะพบมากในเมืองใหญ่ที่โรงผลิตความร้อน ก๊าซที่ปล่อยออกมาจากปล่องไอเสียจะได้รับการบำบัดด้วยเทคโนโลยีที่ทันสมัยก่อนที่จะถูกปล่อยออกสู่บรรยากาศ ซึ่งปัจจัยที่สำคัญในการปรับปรุงคุณภาพอากาศในเมืองให้ดีขึ้น

 

ระบบความร้อนแบบรวมศูนย์ (District heating) จะประกอบด้วย

  • ระบบการผลิต (โรงงานไฟฟ้า)
  • ระบบการแจกจ่าย (ท่อใต้ดิน)
  • โซลูชั่นสำหรับผู้ใช้งาน (ระบบทำความร้อนของผู้ใช้งานแต่ละราย)

 

โดยปกติความร้อนจะถูกผลิตที่โรงผลิตความร้อนโดยการเผาเชื้อเพลิงฟอสซิล (ถ่านหิน, น้ำมัน, เป็นต้น) หรือเชื้อเพลิงอื่น (ฟางข้าว, เศษไม้, เป็นต้น) โรงไฟฟ้าบางแห่งใช้ระบบพลังงานจากแสงอาทิตย์ (solar energy systems) ด้วยเช่นกัน บ่อยครั้งที่การผลิตความร้อนมักจะอยู่รวมกับการผลิตกระแสไฟฟ้าในโรงไฟฟ้าแห่งเดียวกันจากโรงไฟฟ้า ความร้อนจะถูกส่งผ่านท่อส่งผ่านไปยังสถานีย่อยของเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน (heat exchanger substations) ตามปกติความร้อนจะถูกส่งจากโรงงานผลิตกระแสไฟฟ้าและสถานีย่อยของเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนที่อุณหภูมิการไหลสูงถึง 120 °C และจะถูกทำให้ลดลงถึงประมาณ 90°C ที่สถานีย่อยของเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน จากนั้น ความร้อนจะถูกส่งผ่านระบบจ่าย (ท่อ) ไปยังผู้ใช้งาน

 

หนึ่งในข้อเสียเปรียบของการทำความร้อนแบบรวมศูนย์คือ ระยะทางที่ยาวมากระหว่างโรงผลิตไฟฟ้าและที่อยู่อาศัยของผู้ใช้งานและเป็นสาเหตุทำให้เกิดการสูญเสียความร้อนเป็นจำนวนมากตามระยะทางการเชื่อมต่อกับการทำความร้อนแบบรวมศูนย์สามารถทำได้ทั้งระบบทางตรงหรือทางอ้อม





    Facebook Twitter LinkedIn Technorati